Żywienie szczeniaka owczarka niemieckiego

Decydując się na posiadanie psa rasy Owczarek niemiecki w swym mieszkaniu i przyjęcie młodego szczeniaka pod swój dach w celu wychowania go na wspaniałego czworonoga, przyjmujemy na siebie także obowiązek dostarczenia odpowiedniego rodzaju pokarmu.

Dobrym rozwiązaniem może okazać się pełnowartościowa sucha karma dla młodych szczeniaków. Właściwy stan zdrowia naszego psa w całym okresie jego rozwoju i dorastania bierze nierzadko początek od rodzaju i zawartości pierwszych podawanych mu przez nas pokarmów. Niewłaściwe czy też nieumiejętne zadbanie o podawany pokarm z naszej strony może wiązać się z wieloma mało przyjemnymi konsekwencjami uwidocznionymi w późniejszym okresie czasu.

sucha karma ROYAL CANIN dla szczeniaków owczarka niemieckiego

Aby temu zapobiec warto w trakcie odbierania szczeniaka Owczarka niemieckiego z rąk hodowcy zasięgnąć nieco więcej dokładniejszych informacji w temacie, czym i jak często był karmiony nasz maluch. Pozwoli to nam na dobranie właściwego składu pokarmu przynajmniej w pierwszych dniach jego pobytu w nowym miejscu. Bazując na pokarmie przypominającym jego poprzednie karmienie mamy możliwość uniknięcia różnorakich mało przyjemnych zaburzeń pokarmowych naszego szczeniaka.

Stając się opiekunem młodego Owczarka nikemieckiego pamiętajmy, że jest jedną z dużych odmian psa i tak jak w przypadku wielu innych dużych ras tak i w tym, zalecane jest karmienie 4 razy w ciągu doby psa, który nie przekroczył jeszcze 3-4 miesięcy życia. Szczeniaka, który ukończył ten wiek możemy karmić już tylko 3 razy dziennie, natomiast młodego owczarka niemieckiego, u którego został przekroczony wiek jednego roku, karmić będziemy już tylko dwa razy dziennie. Należy przy tym pamiętać, że niezwykle ważne jest, aby nasz pies otrzymywał pokarm w sposób regularny i w porcjach możliwych do zjedzenia. W przypadku pozostawienia pokarmu przez psa, należy go usunąć, pozwoli to zapobiec tzw. „rozkapryszeniu” naszego czworonoga i przyzwyczajeniu go do regularnego spożywania pokarmu.

Eukanuba Adult German Shepherd

Po zjedzonym posiłku od jednej do dwu godzin szczeniak powinien móc swobodnie wypoczywać. Podawany szczeniakowi pokarm nie powinien mieć temperatury niższej od pokojowej, może być natomiast nieco cieplejszy. Nie przeszkadzajmy szczeniakowi w trakcie jedzenia, jest to tylko i wyłącznie jego czas. Jeśli mamy zamiar karmić psa resztkami ze stołu pamiętajmy żeby nie podawać szczeniakowi nazbyt słonych i mocno przyprawionych potraw.

Postarajmy się zadbać o to żeby nasz młody Owczarek niemiecki miał zawsze świeżą wodę.

Żywienie Berneńskiego psa pasterskiego :-)

Żywienie Berneńskiego psa pasterskiego odgrywa bez wątpienia jedną z ważniejszych ról w ogólnym procesie rozwojowym osobników wywodzących się spośród tej rasy. Popularny Berneński pies pasterski jest psem dość pokaźnych rozmiarów gdzie średnia wagi dosyć częstoprzekraczać będzie 50kg.

Zależnie od wieku psa stosować będziemy inną częstotliwość karmienia naszego czworonoga i tak w przypadku:

1. młodego osobnika liczącego sobie wiek do ok. 3 miesiąca życia, karmę będziemy podawać 4 razy dziennie.
2. W przypadku berneńczyka, który ukończył 3 miesiące a nie skończył jeszcze pół roku życia karmę podajemy 3 razy dziennie.
3. Osobnikom, które ukończyły półroczny okres rozwoju karmę podajemy dwa razy dziennie.

Tego rodzaju cykl karmienia psa związany jest z jego wielkością (58-70cm.) i podatnością na możliwość wystąpienia dolegliwości związanych ze skrętem żołądka. Szczególnie istotne znaczenie w przypadku tej rasy ma początkowy okres rozwoju młodego szczeniaka. Dostarczając mu odpowiednio zbilansowanej karmy mamy bezpośredni wpływ na jego prawidłowy rozwój. Ważne jest także zapewnienie psu, co najmniej dwu godzinnej przerwy po każdym posiłku.

Chcąc zostać właścicielem psa Berneński pies pasterski powinniśmy się nastawić na nieco znaczniejsze wydatki, nie jest to bowiem odmiana psa która zadowoli się podanymi odpadkami ze stołu swego opiekuna. Co więcej tego rodzaju żywienie jest wielce niewskazane w przypadku tej rasy. W przygotowywanym dla siebie pokarmie człowiek używa wielu przypraw niekoniecznie smakujących psu a nawet czasami mało korzystnie wpływających na jego organizm. Doskonałym wyjściem z tej sytuacji będzie zastosowanie suchej karmy, odpowiednio wzbogacanej dodatkiem witaminowo-mineralnym. Nie należy jednak zbyt mocno przyzwyczajać psa tylko i wyłącznie do tego rodzaju pokarmu. Wskazane jest zmienianie suchej karmy na karmę wilgotną. Można ją także naprzemiennie mieszać z mięsem gotowanym lub surowym.

Korzystnym rozwiązaniem może okazać się przygotowanie pokarmu przez nas samych. Taki pokarm powinien zawierać kaszę lub ryż, w których to będą znajdowały się warzywa. Dobrze by było, aby ilość racji żywnościowej i dodatki witamin zawarte w karmie przez nas przygotowanej uzgodnione były z lekarzem weterynarii.

Należy pamiętać także, że wielce niewskazane jest podawanie psu słodyczy. Zbyt nadmierne spożywanie ich w jakiejkolwiek postaci może doprowadzić do problemów z trawieniem pokarmu jak też podrażnień skórnych w postaci egzemy. Chcąc uszczęśliwić naszego pupila prawdziwym rarytasem, jakim są kości w jego oczach, pamiętajmy o zachowaniu umiaru w ich podawaniu naszemu psu. Nazbyt duża ilość kości może być przyczyną zaburzeń żołądkowych pod postacią wzdęć i zaparć.

Pamiętajmy, że najlepszą oceną podawanej naszemu czworonogowi karmy będzie jego pusta po karmieniu miska.

                  Żywienie Yorka

Powszechnie uznaje się, że psy rasy Yorkshire teriery są o wiele bardziej wybredne aniżeli przedstawiciele innych ras.

Jest w tym dużo prawdy Yorkshire terriery wymagają, bowiem określonej diety i źle reagują na niektóre pokarmy i grupy pokarmowe.

Yorki, podobnie jak wszystkie inne czworonogi, mają duże zapotrzebowanie na mięso. Właściciele mogą podawać im różne rodzaje mięsa, jednakże dieta winna być oparta przede wszystkim na cielęcinie i jagnięcinie. Mięso drobiowe jest mniej wskazane, gdyż może zawierać pojedyncze chrząstki i ostre kości. Psy mogą spożywać również filetowane ryby. Dobrym źródłem białka są także żółte sery, gotowane jajka. Psy uwielbiają utarty parmezan, dlatego wielu właścicieli dodaje płatki do gotowanych potraw. Czworonogi są bardzo wyczulone na przyjemne zapachy, które znacznie pobudzają ich apetyt.

Posiłki przyrządzane dla Yorka powinny być drobno posiekane, bądź zmiksowane. Dzięki temu pies nie będzie mógł wybierać co lepszych kąsków i pozostawiać mniej smakowitych kawałków. Mięso jest również głównym źródłem tłuszczu, który nie tylko dostarcza energii, ale także warunkuje prawidłowy rozwój czworonoga. Dieta zbyt obfita w tłuszcze może być dla psa bardzo szkodliwa, a nawet śmiertelna. Jeżeli zauważmy, że pies cierpi na częste biegunki, bądź kał przybiera bardzo ciemną barwę, musimy ograniczyć podawanie psu tłustych mięs.

Yorkshire terriery nie powinny być karmione podrobami zwierzęcymi, gdyż są trudno przyswajalne i zawierają metale oraz inne, ciężkie związki chemiczne. Ich wartość odżywcza również jest nikła, toteż mogą stanowić jedynie urozmaicenie jadłospisu w żadnym wypadku nie należy wprowadzać ich do regularnej diety.

Kolejnym, niezwykle istotnym składnikiem diety Yorka są węglowodany. Najlepszymi źródłami węglowodanów są:ryż, makaron i kasza. Ważne, aby dieta psa nie obfitowała w zbyt duże ilości węglowodanów szczególnie makaronu, który może być trudno przyswajalny. Kasze, ryże i makarony powinny być ponadto dobrze rozdrobnione i wymieszane z mięsem.

Oprócz podstawowych składników odżywczych należy podawać zwierzęciu witaminy i składniki mineralne. Największe ilości witamin znajdują się rzecz jasna w warzywach i owocach. Jeśli pies niechętnie spożywa gotowane warzywa, warto podawać mu suplementy diety i preparaty wysokowitaminowe, które możemy zakupić we wszystkich sklepach zoologicznych. Yorki chętnie jedzą utartą marchewkę, pietruszkę, seler i jabłko, które stanowią doskonały dodatek do mięsa. Marchewka może być podawana również w postaci surowej zachowuje wtedy wszystkie, najważniejsze właściwości i poprawia trawienie zwierzęcia.

Jednym z najprostszych dań, które z pewnością spełni oczekiwania naszego Yorka, jest kurczak z ryżem. Pierś z kurczaka, ryż lub kasza oraz gotowane warzywa są niezwykle cennym źródłem białka i węglowodanów. Podobnie zresztą jak mięso wołowe, które powinno być podawane jedynie w formie gotowanej. Cielęcina dostarcza do organizmu zwierzęcia potrzebne tłuszcze i białko. Dla osób, które nie mogą pozwolić sobie na dogadzanie zwierzęciu, można polecić serca z warzywami, które są stosunkowo tanie i łatwe do przyrządzenia. Jeżeli nie mamy czasu na samodzielne przyrządzenie posiłków dla zwierzęcia, możemy uzbroić się w produkty gotowe. Wielu hodowców twierdzi, że karma puszkowana jest o wiele zdrowsza i lepiej wyważona, aniżeli domowe posiłki. W sklepach zoologicznych dostaniemy specjalną karmy sygnowane nazwą rasy Yorkshire terrier. Zawierają ona odpowiednie ilości składników odżywczych i realizuje zapotrzebowanie zwierzęcia na produkty witaminowe, białka, tłuszcze, węglowodany, skrobię i błonnik. 

Szczenięta Yorka są niezwykle absorbujące i pochłaniają cały wolny czas właścicieli. Karmienie winno odbywać się nawet do sześciu razy dziennie, zaś dieta musi być urozmaicona o wszystkie możliwe składniki odżywcze. Dorosłe psy powinny otrzymywać pożywienie w ściśle określonych porach dniach. Yorkshire terriery wymagają karmienia dwa razy dziennie pokarm powinien być dostarczany w umiarkowanej ilości, gdyż w innym wypadku może dojść do przekarmienia zwierzęcia. Yorkshire są niezwykle łakomą rasą, toteż szybko przybierają na wadze i cierpią z powodu nadwagi. Obok miski z pożywieniem psy winny mieć miskę z czystą, przegotowaną wodą.

Właściciele czworonogów powinni zachować w pamięci listę produktów, których kategorycznie nie należy podawać zwierzęciu.

Jednym z nich jest czekolada i wszelkiego rodzaju słodkości. Psy mogą nabawić się po niej poważnych problemów żołądkowych w najgorszych przypadkach do skrętów kiszek. Jeżeli zwierzę przepada za słodkościami i nie może sobie wyobrazić życia bez nich, nie musimy doszczętnie pozbawiać go tej przyjemności. W sklepach z artykułami zwierzęcymi dostaniemy specjalnie preparowane białe i mleczne czekolady, które zachowują swój smak, a jednocześnie są niegroźne dla naszego zwierzęcia.

Kolejnym produktem spożywczym, który nie powinien gościć w diecie Yorka jest mleko. Mleko fermentuje w jelitach, co skutkuje pojawianiem się biegunek i może prowadzić do zwolnienia pracy jelit. Zabójcze w skutkach może okazać się podawanie zwierzęciu kości drobiowych. Ostre zakończenia kostek mogą spowodować nawet przebicie jelit.

Wielu właścicieli podaje swoim pupilom resztki ze stołu, które nierzadko mogą im zaszkodzić. Mowa przede wszystkim o potrawach mocno doprawionych oraz zawierających środki konserwujące.

Podawanie surowego mięsa również nie jest wskazane. Psy mogą zarazić się wirusami, które odpowiadają za pojawienie się wścieklizny rzekomej.

Żywienie owczarka niemieckiego 

długowłosego

Czy to nam się podoba czy też nie, każdyOwczarek niemiecki długowłosy jest stworzeniem mięsożernym i tego rodzaju jedzenie po prostu musi jeść, żeby być zdrowym. Wynika to ze specyfiki jego gatunku, oczywiście poza określonymi ilościami mięsa w skład jego karmy wchodzi wiele innego rodzaju substancji pokarmowych. Ilość podawanego pokarmu powinna być odpowiednio dobrana do potrzeb każdego psa i w miarę jak najdokładniej odpowiadać zapotrzebowaniu energetycznemu.

Warto też pamiętać, że dorosłego Owczarka niemieckiego karmimy, co najwyżej dwa razy dziennie.

Ilość podawanego pokarmu powinna mieścić się w niedużych, łatwo przyswajalnych porcjach.

Należy przy tym pamiętać żeby nie forsować owczarka niemieckiego długowłosego nazbyt aktywnym ruchem po zjedzonym posiłku.

Podawany pokarm może występować w postaci

• karmy suchej,
• mokrej jak i
• przygotowanej przez nas samych,

najważniejsze, aby zawierał on wszystkie niezbędne elementy przyczyniające się do utrzymania właściwego stanu zdrowia naszego czworonoga.

Żywienie owczarka niemieckiego długowłosego 

W skład podawanego pokarmu powinny zatem wchodzić:

• Białka. Zapewniają dostarczenie niezbędnych aminokwasów tak nieodzownych w prawidłowej pracy mięśni i układu odpornościowego. Występują w mięsie, które może być podawane psu w postaci surowej lub gotowanej. Najbardziej wskazane jest mięso wołowe, w umiarkowanej ilości może być konina i wieprzowina, ta jednak najlepiej żeby była odgotowana. Równie dobrze możemy czasem podawać psu podroby w postaci serca, wątroby czy też płucek. Dobrym dostarczycielem białka są także jaja i sery.

• Węglowodany. Makarony, kasze i płatki pochodzenia roślinnego będące dostarczycielami białka roślinnego, korzystnie wpływającego na witalność. Ważne źródło energii dla prawidłowej pracy mózgu, serca i mięśni.

• Tłuszcze. Grupa składników pokarmowych przyczyniających się do zapewnienia organizmowi psa właściwego poziomu jego funkcji energetycznych. Niektóre z kwasów tłuszczowych wspomagają pracę stawów. Mogą być pochodzenia roślinnego i zwierzęcego i występować w postaci ciekłej jak i stałej. Mogą to być, zatem różnego rodzaju smalce i oleje.

• Składniki mineralne i witaminy. Składniki mineralne regulują i usprawniają pracę wielu ważnych układów. Przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania całego organizmu psa. Znajdują się między innymi w kościach, produktach zbożowych, mleku, serach i twarogach. Witaminy natomiast przyczyniają się do właściwej przemiany materii i odpowiedniego wyglądu skóry i okrywy włosowej. Znaczne ilości znajdują się wwarzywach typu marchew czy też seler. Warto pamiętać, że należy unikać podawania psu warzyw strączkowych jak fasola i groch.

Poza dostarczeniem naszemu czworonogowi właściwego pokarmu należy także zadbać o zapewnienie mu świeżej wody w misce.

Jaka karma dla psów jest najlepsza?

Przy wyborze sposobu żywienia psa najlepiej byłoby, abyśmy kierowali się tylko i wyłącznie jakością danego rodzaju jedzenia, choć w praktyce musimy zazwyczaj wziąć po uwagę jeszcze kilka innych elementów.

Liczymy się oczywiście bardzo z czynnikiem ekonomicznym, nie bez znaczenia jest również wygoda przy dokonywaniu zakupów. Wielu właścicieli popełnia jednak podstawowy błąd, wychodząc z założenia, że najtańszą, a przy tym najsmaczniejszą z punktu widzenia psa okaże się dieta oparta na resztkach z ludzkiego stołu. W rzeczywistości takie jedzenie nie jest ani zdrowe dla zwierzęcia, ani szczególnie oszczędne dla nas, a każdy weterynarz oraz doświadczony hodowca psów powie nam z pewnością, że najwygodniejsza dla człowieka oraz najkorzystniejsza dla dobrej formy fizycznej naszego pupila jest odpowiednio dobrana do jego indywidualnych potrzeb sucha karma dla psów.

Odpowiedzmy sobie na pytanie: Jaka karma dla psów jest najlepsza?

Decydując się na podawanie psu gotowych pokarmów wcale nie powinniśmy mieć wyrzutów sumienia, że przedkładamy własne lenistwo nad dobro ukochanego czworonoga. Wręcz przeciwnie – wysokiej jakości suche karmy są bardzo chętnie jedzone przez zwierzęta, a dzięki zbilansowanej, opracowanej przez najlepszych specjalistów recepturze zapewnią mu komplet niezbędnych składników odżywczych, witamin i minerałów, których w wystarczającej ilości nigdy nie będziemy w stanie włączyć do samodzielnie gotowanych posiłków. Trzeba przy tym podkreślić, że w ostatecznym rozrachunku jest to sposób również bardzo ekonomiczny, jako że sprzedawane w większych paczkach suche karmy dla psów okazują się w praktyce niezwykle wydajne, a pies po zjedzeniu przypisanej mu porcji nie odczuwa braków jakichkolwiek elementów odżywczych, przez co nie podjada i nie domaga się dokładek. Pełnowartościowy skład takiego posiłku zapewnia mu optymalną formę fizyczną oraz dobre samopoczucie, przez co unikamy również wydatków na wizyty u weterynarza. Granulowana karma dla psów jest przy tym dla czworonogów bezpieczna i pewna, gdyż dzięki minimalnej zawartości wody nie grozi jej psucie się czy utrata najważniejszych składników.

Oczywiście jak w przypadku każdego innego produktu, tak samo jeśli chodzi o suchą karmę dla psów wszystkie powyższe zalety będziemy mogli w pełni docenić tylko wtedy, gdy świadomie wybierzemy jedzenie najwyższej jakości. Weterynarz powinien służyć nam przy tym cenną radą oraz wskazówkami,  nie zawsze jednak możemy szybko się z nim skontaktować.

Na co wtedy zwracać szczególna uwagę podczas czytania informacji na paczkach karmy dla psów?

Przede wszystkim stawiajmy na te produkty, które opisane są dokładnie oraz rzetelnie. Producenci karmy dla psów nie mają obowiązku wyszczególniania wszystkich zawartych w jego składzie elementów, dlatego też na niskiej jakości pożywienia znajdziemy zdawkowe informacje, takie jak „elementy pochodzenia zwierzęcego”, „drób” czy „wypełniacze roślinne”. Dla dobra naszego pupila starajmy się wkładać do koszyka tylko takie karmy, gdzie podaje się wyraźnie, z jakiego rodzaju mięsa zostały zrobione, ile zawierają tłuszczu, a jaki procent kiepsko przyswajalnego białka roślinnego. Im większy udział w całości ma dobrej jakości mięso, tym bardziej wartościowe będzie pożywienie, lecz przy tym często niestety droższe. Jednak pies jedzący pokarm o wysokim poziomie odżywczości będzie zjadać go mniej, bez domagania się dodatkowych porcji pomiędzy posiłkami, co w efekcie znacznie zredukuje nasze wydatki.

Przy doborze rodzaju karmy zdecydowanie wskazany jest udział lekarza weterynarii, najlepiej tego, który od samego początku zna oraz prowadzi naszego pupila. Profesjonalne firmy wytwarzające suchą karmę dla psów dopasowują bowiem jej skład do zapotrzebowania zwierząt wynikających z wieku, rasy, wielkości oraz trybu życia. Większość z nas wie o tym, że dla szczeniaków należy zaopatrywać się w specjalne pożywienie, potem jednak wszystkie czworonogi traktujemy najczęściej jednakowo. Jest to duży błąd. Szczenięta, faktycznie, wymagają szczególnie bogatej w białko, witaminy oraz minerały dietę, która pozwoli im na szybki oraz prawidłowy wzrost. Jednakże również na dalszych etapach życia pokarm powinien być odpowiednio zróżnicowany. Mamy więc inną karmę dla psów aktywnych oraz psów spędzających większość czasu w domu, inny skład będą miały także karmy dla przedstawicieli ras dużych, małych lub średnich. Specjalnego traktowania wymagają seniorzy, których kości, zęby oraz narządy wewnętrzne ulegają osłabieniu. Dowiedzione zostało, że odpowiednio zbilansowane karmienie starszego psa pozwala o wiele dłużej utrzymać go w optymalnej formie fizycznej i dobrym samopoczuciu.

Specjalistyczne firmy produkujące karmy weterynaryjne, takie jak Eukanuba, Purina, Bosch czy Royal Canin mają w swojej ofercie również jedzenie o właściwościach, pozwalających bez konieczności inwazyjnego leczenia rozwiązać szereg problemów zdrowotnych. Odpowiednio zbilansowany pokarm dla psów otyłych pozwala w przyjemny i prosty sposób zredukować ilość przyswajanych przez zwierzę kalorii. Istnieją również pozycje dla osobników szczególnie wrażliwych na różnego rodzaju alergeny, które ograniczają ich skłonność do częstych wysypek i podrażnień skórnych. Inny rodzaj pożywienia kupimy także dla psów cierpiących na problemy z trawieniem, albo tych z niewydolnością nerek i układu moczowego.

Każdy właściciel musi pamiętać o tym, że przyjęte do domu zwierzę staje się od nas całkowicie zależne, a od tego, jakie decyzje podejmiemy w kwestii jego żywienia zależy często długość oraz jakość psiego życia. Przejawem troski oraz najlepszym sposobem na okazanie pupilowi miłości i przywiązania jest dobieranie najlepszej jakości karmy, zmienianej zawsze wtedy, gdy wymaga tego kondycja, stan zdrowia albo wiek czworonożnego członka naszej rodziny.

Opieka nad suką po porodzie

Wydanie na świat szczeniąt jest dla suki ogromnym przeżyciem. Właściciel powinien, zatem dołożyć wszelkich starań, aby zwierzę czuło się bezpiecznie i komfortowo. Praca właściciela nie kończy się jednak wraz z urodzeniem szczeniąt. Jeszcze przez kilka tygodni musi zwracać baczną uwagę na zachowanie suki i jej kondycję fizyczną

Opieka nad suką po porodzie - odżywianie i karmienie suki w okresie połogu

Podczas porodu i po porodzie, suka powinna mieć możliwość wyjścia na zewnątrz i oddania moczu i kału. Poród u suki może trwać nawet kilkanaście godzin, zatem unieruchomienie zwierzęcia na tak długi czas jest niemożliwe i nierozsądne. Właściciel musi pozwolić suce na minimum aktywności i wyprowadzić ją na krótki spacer, w czasie, którego załatwi swoje potrzeby. Jeżeli cała sytuacja ma miejsce w ciągu nocy, warto wziąć latarkę i obserwować zachowania zwierzęcia.

Poród u suki powinien odbywać się w miejscu ciepłym, cichym i oddalonym od przeciągów. Najlepiej, aby suka leżała w wyściełanym kartonie, w którym zmieszczą się zarówno jej młode jak i miska z wodą i jedzeniem. W pierwszych godzinach po porodzie suka nie będzie opuszczać swojego miejsca, zatem musimy zapewnić jej stały dostęp do wody i pożywienia. W ciągu 2-3 dni od porodu apetyt suki drastycznie wzrasta. Zwierzę może spożywać porcje, które stanowią nawet trzykrotność posiłków przedciążowych. W żadnym przypadku nie możemy redukować porcji pokarmowych; suka potrzebuje stałego dopływu żywności, która uzupełni zapotrzebowanie na białka, tłuszcze i minerały. Większa ilość spożywanych posiłków oznacza również częstsze wypróżnienia. Suka może cierpieć z powodu okresowych biegunek. Jeżeli biegunka utrzymuje się przez jeden-dwa dni, należy skonsultować się z lekarzem weterynarii. Biegunka zazwyczaj nie świadczy o rozwoju poważnego schorzenia, jednakże długotrwałe rozwolnienia mogą powodować odwodnienie organizmu.

Pudełko, w którym przebywają suka i szczenięta musi być wymieniane przynajmniej raz dziennie. Pamiętajmy, że szczenięta przez cały czas pozostają w pudełku i oddają doń swoje potrzeby. Dno pudełka powinno być zatem wyściełane grubym, ciężkim papierem, a wierzch pudełka -  dużym i ciepłym kocem. Pamiętajmy, że koc nie może być zbyt mały, gdyż nie zakryje wszystkich boków pudełka. Szczenięta są bardzo ruchliwe i wchodzą w każdą, najmniejszą szczelinę. W czasie sprzątania pudełka zwracajmy uwagę na formę stolca szczeniąt i obserwujmy, czy suka nie wydziela żadnych płynów. Jeżeli zobaczymy zielone upławy z pochwy, może to być oznaką zatrzymania łożyska, albo poważnego zapalenia macicy. Dokładnie sprzątajmy całe pudełko, gdyż suka w pierwszym okresie po porodzie jest bardzo narażona na wszelkie infekcje i zakażenia.

 

Opieka nad suką po porodzie - zdrowie suki

Każdy gruczoł sutkowy i brodawka powinny być sprawdzane, co najmniej raz dziennie. Zaczerwienienie, stwardnienie, lub zmieniony kolor świadczą zazwyczaj o zapaleniu sutka. Wcześnie wykryte zapalenie może być wyleczone poprzez wykonywanie regularnych, ciepłych okładów wodnych. Profilaktyka jest niezmiernie istotna, gdyż zapalenie sutka, które zostało zdiagnozowane zbyt późno, musi być leczone antybiotykami. Przyjmowanie antybiotyków jest jednoznaczne z brakiem możliwości karmienia młodych.

Przez kilka pierwszych dni suka może cierpieć z powodu krwawej wydzieliny wydobywającej się z jej sromu. Po dwóch tygodniach problem powinien jednak zniknąć.

Dużym zaskoczeniem dla właściciela jest zrzucanie przez sukę okrywy włosowej w czasie karmienia młodych. Nic w tym dziwnego. W czasie ciąży włos znacznie szybciej rośnie i w niedługim czasie pojawia się piękna, puszysta okrywa włosowa. Na skutek porodu i znacznego obciążenia organizmu sierść może się przerzedzać. Kiedy gospodarka hormonalna nieco się ustabilizuje, wszystko powinno wrócić do normy.

Sterylizacja suki może odbyć się dopiero wtedy, kiedy ustanie produkcja mleka. Zabieg należy wykonać przed pojawieniem się następnej rui.

Opieka nad suką po porodzie - interakcje pomiędzy suką a szczeniętami

Przez pierwsze dwa tygodnie suka powinna stale przebywać ze swoimi młodymi. Po upływie tego czasu warto uwolnić ją od obowiązku ciągłego przesiadywania z małymi i wyegzekwować czas na odpoczynek. Mniej więcej w tym czasie szczenięta będą próbowały opuścić swoje terytorium i wybadać otoczenie. Rolą właściciela jest zabezpieczenie wszystkich sprzętów w domu i zalakowanie dziur, w które mogłyby wejść małe psiaki. 

Suka, pomimo że jest jeszcze osłabiona, powinna mieć możliwość podjęcia aktywności fizycznej. Nie zabraniajmy jej zabaw i harców z ulubionymi zabawkami. Jeżeli przez pierwsze tygodnie suka nie wykazuje żadnych, typowych objawów chorobowych to możemy być niemalże pewni, że połóg przebiega w sposób prawidłowy.

Zanim kupisz Charta  środkowoazjatyckiego

Co powinieneś wiedzieć o charcie środkowoazjatyckim

Chart środkowoazjatycki (Central Asian Sighthound) to bardzo niezależny a zarazem inteligentny czworonóg, który wymaga konsekwentnego i odpowiedzialnego prowadzenia. Jego instynkt łowiecki w połączeniu z ciekawością świata czyni zeń trudną do wyszkolenia rasę, która może sprawiać problemy niedoświadczonemu hodowcy.  Tazy to rasa pierwotna stosowana niemal wyłącznie do polowań, w związku z czym wszyscy jej przedstawiciele odznaczają się wybitnym instynktem łowieckim. Trudno znaleźć czworonoga pozbawionego instynktu, a co za tym idzie odpowiedniego do pełnienia funkcji psa rodzinnego i do towarzystwa. Pies pozbawiony naturalnych bodźców, trzymany przez większość czasu w mieszkaniu, może stać się nieszczęśliwy i zatracić swój właściwy charakter. Tazy jako psy pracujące są pewne siebie, samodzielne i zdecydowane; nie przejawiają lęku, o ile zostały prawidłowo uspołecznione w okresie szczenięctwa. Właściciel musi się przygotować na to, że pies nie zawsze zechce wykonywać jego polecenia; jeżeli komendy wydadzą mu się nudne, po prostu odejdzie, lekceważąc nawoływania właściciela.

Pies jednego właściciela

Tazy jest psem jednego właściciela i trudno mu zaakceptować inne osoby.  Brak akceptacji może polegać zarówno na okazywaniu nikłego zainteresowania kontaktem, jak i całkowitym zignorowaniem intruza. Jest za to bardzo oddany i przywiązany do właściciela; chodzi za nim od pokoju do pokoju i nie odstępuje na krok. Warto jednak zaznaczyć, że nie jest to „radosne” przywiązanie jak w wypadku spaniela – tazy raczej unika bezpośredniego kontaktu, a kiedy właściciel usiądzie na kanapie, położy się obok niego, ale w takiej odległości, aby nie doszło do jawnego kontaktu fizycznego. Jeżeli nie może położyć się obok właściciela, staje w pobliżu, nastawiając się do klepania. Zaczepianie i potrącanie nosem jest bardzo rzadkie i występuje jedynie w chwili wielkiej radości. Niektóre psy uwielbiają spać w jednym łóżku z opiekunem, ogrzewając się o jego ciało, niemniej zdecydowana większość preferuje własne legowisko.
Wobec innych czworonogów charty nie są nadto konfliktowe; częściej nie akceptują psów niż suk. Szczenięta na ogół akceptują. Jako psy bezkresnych pustyni i stepów nie przejawiają instynktu terytorialnego, dlatego zupełnie nie sprawdzą się w roli psów stróżujących. W czasie spacerów nie należy spuszczać ich ze smyczy, ponieważ chętnie oddalają się i znikają z pola widzenia. Jeżeli już zauważą coś ciekawego, z pewnością zechcą sprawdzić to z bliska – wówczas wszelkie nawoływania okażą się bezcelowe. Charty spuszczone na rozległym terenie mogą pobiec kilka kilometrów, poza zasięg wzroku właściciela, i wrócić do niego po kilkunastu minutach jakby nic się nie stało. Ta rozbudowana ciekawość świata może być źródłem wielkich kłopotów, dlatego opiekun musi być świadomy, z czym wiąże się spuszczanie pupila ze smyczy.
Spacer z innymi czworonogami również nie należy do najłatwiejszych. Z chartami orientalnymi tazy nawiązują świetny kontakt, niemniej z innym psami bawią się raczej niechętnie, wolno nawiązują kontakt i szybko się nudzą. 

szczeniaki charta środkowoazjatyckiego tazy

Jeżeli chcemy sprawić psu przyjemność, warto wziąć go na spacer po wolnym terenie. Zaraz po spuszczeniu ze smyczy pomknie w poszukiwaniu zwierzyny do najbliższych zarośli z przekonaniem, że właśnie tam ukrywa się potencjalna ofiara. Właściciel musi być zatem obeznany nie tylko z behawiorem psa, ale również z elementami zachowań zwierząt, które występują w lasach; należy bowiem przewidzieć, gdzie znajduje się zwierzyna i jakie ma możliwości ucieczki przed psem – wszystko po to, aby nie popaść w konflikt z prawem.

Gdzie trzymać charta Tazy?

Chart środkowoazjatycki może być trzymany w mieszkaniu. Jako że nie ma obfitego podszerstka, niedopuszczalne jest trzymanie go w kojcu w okresie zimowym. Co więcej nie znosi samotności i pozbawianie go możliwości kontaktu z właścicielem może wpłynąć bardzo negatywnie na psychikę. W domu jest cichy, spokojny, nie wadzi nikomu i raczej grzecznie usuwa się z drogi. Po ukończeniu drugiego roku życia przez większość czasu śpi, a utajone pokłady energii ujawnia w czasie spacerów. Uwielbia wylegiwać się całymi dniami na kanapie i obserwować co robi jego właściciel. Porusza się niemal kot i uważa na przedmioty domowe, w związku z czym możemy być spokojni o ulubione wazony i mniejsze akcesoria; niestety, szczeniaki mogą dawać się we znaki i niszczyć drobne sprzęty.

W ogrodzie psy również wykazują średni temperament. Nie pilnują terenu, ale chętnie spożytkują ogród do zabawy; nie biegają jednak bez celu, a w chwilach najwyższego znudzenia zaczynają przesuwać donice i obgryzać płot, raczej nie kopią dołów.

Podsumowując, przyszły właściciel tazy musi być świadomy, że decyduje się na psa samodzielnego, który nie znosi samotności i jest jednocześnie bardzo suwerenną jednostką. Jeżeli chcemy wydobyć z niego wszystkie najlepsze cechy, powinniśmy przeprowadzić solidne szkolenie z zakresu posłuszeństwa i socjalizować psa już od najmłodszych miesięcy życia. ;)